sla navigatie over

Nieuws

  • Hoofdpunten
  • Binnenland
  • Politiek
  • Buitenland
  • Economie
  • Regionaal
  • Antwerpen
  • Limburg
  • Oost-Vlaanderen
  • Vlaams-Brabant
  • West-Vlaanderen
  • Brussel

achter het nieuws

  • 50 jaar Europa
  • achtergrond
  • Villa Politica
  • blogs
(foto Belga)
Roger De Clerck
foto's:
terug

Roger De Clerck, van vlasboer tot textielmagnaat

do 12/01/06 - Het leven van Roger de Clerck oogt spannender dan de tv-serie "Dallas". "Boer Klerk" begon met een weefgetouw in zijn garage en bouwde een textielimperium op met een omzet van meer dan een miljard euro. Dat werd dan gesplitst om ruzie tussen de erfgenamen te vermijden, er kwam een onderzoek naar fraude én ruzie tussen de erfgenamen, en nu is het grootste deel van de bedrijven weer samengesmolten tot één groep.

Spilfiguur in de Beaulieu-saga is Roger de Clerck, de grondlegger van het bedrijf.

"Boer Klerk", een bijnaam die hij zelf haat maar die zo goed past dat zowel vriend als vijand hem gebruiken, was de tweede zoon van een vlasboer uit Wielsbeke. Hij volgde al snel zijn vader op, maar toen de vlassector in de jaren 50 in crisis geraakte, stapte hij over op de veelbelovende markt van het textiel.

Hij begon met een weefgetouw in zijn garage en van het een kwam het ander. In 1959 richtte hij het eenmansbedrijf Ter Lembeek op, dat meubelstoffen produceerde maar zich al snel op tapijten en andere vloerbekleding richtte.

Beaulieu

In een minimum van tijd was Ter Lembeek uitgegroeid tot Beaulieu, een imperium bestaande uit tal van bedrijven dat meetelde op wereldvlak.

De Clerck toonde zich een keihard zakenman, die niemand een plezier deed en vooral als het om geld ging zich niet altijd aan de regels hield.

Meer dan één journalist of auteur stelde zich vragen bij de pijlsnelle opgang van Beaulieu en concurrenten verklaarden openlijk in interviews dat er bij het bedrijf gefraudeerd werd. Tegelijk was er ook steeds bewondering voor wat "Boer Klerk" allemaal gerealiseerd had.

"Da zin joens zakens nie"

De gehate bijnaam "Boer Klerk" past stamvader Roger de Clerck als gegoten. Hoewel de man de groten der aarde uitnodigde op zijn 75e verjaardag, bleef hij zich uitdrukken in zijn streektaal. En aangezien hij niet in interviews geloofde, kon een journalist die lastige vragen stelde hooguit een "Da zin joens zaken nie" toegebeten krijgen.

Roger De Clerck
(foto Photonews)

Ook in zijn bedrijf gebruikte hij die botte stijl, die door een personeelslid ooit omschreven werd als "Zagen, afblaffen en bijten".

Toch was Roger (foto) als baas niet gehaat. Hij kwam er bijvoorbeeld eerlijk voor uit dat hij de vakbonden haatte, maar vakbondsmensen uit zijn bedrijven vertelden auteur Jan Puype dat er in de streek ergere bedrijfsleiders waren.

In zijn geboortedorp Wielsbeke is hij zelfs bijzonder geliefd. Omdat hij als geslaagd zakenman toch altijd zichzelf is gebleven en één of twee keer per maand naar de mis gaat in Wielsbeke. En daarna, zoals vanouds, een pintje gaat drinken en een kaartje gaat leggen in zijn stamcafé.

De splitsing

Met één ding had Roger de Clerck geen rekening gehouden bij de opbouw van zijn imperium. Hij had zes kinderen, vier zonen, Jan, Luc, Francis en Dominiek, en twee dochters, Mieke en Ann, en dat zou tot heel wat ruzie kunnen leiden voor de opvolging of de erfenis.

Domo
(foto Belga)

En dus verdeelde Roger in 1991 zijn imperium in zes delen, zodat elk kind een eigen "baby-Beaulieu" kreeg om te runnen. Jan De Clerck kreeg Domo (foto), Luc werd bestuurder van Berry Group, Mieke van Associated Weavers, Francis kreeg Ideal Group, Ann Beaulieu Kruishoutem en Dominiek Ter Lembeek.

Vijf van de zes kinderen hielden hun hoofdzetel in ons land, enkel Mieke trok naar Amerika met haar bedrijf.

Lange tijd heerste er rust en vrede tussen de familie, tot het gerecht zware vermoedens begon te krijgen van gigantische belastingontduiking en de hele familie op de rooster legde.

Jan De Celerck en zijn vrouw Martine Van de Weghe gingen in 1997 de cel in en zij kraakten: ze vertelden het gerecht over de fraude in het imperium en ziji troffen een schikking met de fiscus voor zo'n 50 miljoen euro.

Dat vond de familie absoluut onaanvaardbaar en Jan en zijn familie werden genadeloos uitgestoten.

De fusie

De zes baby-Beaulieu's hadden wel elk hun eigen specialiteiten, maar ze waren ook concurrenten van elkaar.

Bij de splitsing in 1991 was die concurrentie in de bloeiende tapijtsector geen groot probleem, maar de laatste tijd krijgt de tapijtsector klappen en neemt de concurrentie, onder andere vanuit Turkije, almaar toe.

En dus riep Roger de Clerck zijn schapen terug naar de stal en kwam het opnieuw tot een fusie van vier van de zes takken, goed voor in totaal 60 bedrijven.

Domo van zwart schaap Jan De Clerck werd buiten de operatie gehouden en Mieke De Clerck hield haar bedrijf, dat inmiddels als Beaulieu of America een van de grote drie in het Amerikaans tapijt is, zelf afzijdig.

De nieuwe groep Beaulieu International, die halfweg vorig jaar ontstond, is de grootste West-Europese tapijtengroep met een omzet in tapijten van 581 miljoen euro. Wereldwijd is dat goed voor een vijfde plaats.

Beaulieu International Group telt 4.781 werknemers, is actief in acht landen en haalt een geconsolideerde omzet van 1,4 miljard euro. De meeste werknemers, 3.092 zijn in ons land aan de slag.

De De Clerck's trekken zich terug

De vernieuwde fusie betekende tegelijk ook het einde van de De Clerck-dynastie.

Sinds de fusie zat niemand van de familie nog in het dagelijks bestuur van de nieuwe groep en in oktober vorig jaar ging Boer Klerk zelf op rust.

Eerder had hij al de meeste van zijn mandaten neergelegd en in oktober nam hij ook ontslag uit de Beaulieu International Group. Het einde van een tijdperk, dat nu enkel in de rechtbank nog een staartje krijgt...

hoofdpunten

achtergrond